Rare vogels die Kiwi's

Onze laatste dagen in Nieuw-Zeeland zijn voorbij. Morgen vliegen we om 16.55 uur plaatselijke tijd naar Sydney. Een goed moment voor ons om de balans op te maken van twee fantastische, vreemde, nieuwe en spannende maanden. Want hoewel Nieuw-Zeeland een westers land is, zijn er een heleboel verschillen met ons kleine kikkerlandje.

Zoals velen van jullie wel zullen weten, worden Nieuw-Zeelanders ook wel 'Kiwi's' genoemd. Ze zijn vernoemd naar een zeldzaam pluizig loopvogeltje die alleen hier voorkomt. Althans, dat zegt men. Wij vragen ons sterk af of dit beest wel daadwerkelijk bestaat. Op verschillende plekken zijn er kiwi observatoria, een soort Pieterburen voor kiwi's. Je betaalt er gemiddeld $40,- per persoon voor om de Kiwi's te mogen zien. Maar zoals het goede Nederlanders betaamt waren wij altijd op zoek naar de gratis optie. En we wilden natuurlijk niet betalen voor een dier dat hier het nationale symbool is. Nu waren wij er van op te hoogte dat het een erg schuw dier is, en dat de kans dat wij hem tegen zouden komen heel klein zou zijn. Maar toen we van een echte 'Kiwi' hoorde dat hij in zijn hele leven nog nooit een wilde kiwi had gezien wisten we het zeker: de kiwi bestaat niet. Wij verdenken Nieuw-Zeeland ervan dat dit hun nationale geheim is en bedoeld is om toeristen te lokken. En dat lukt aardig.

Als ze dan toch zo graag een vogel als nationaal symbool willen hebben, hadden ze beter de tui (toe-i) kunnen kiezen. Deze vogel kom je letterlijk op elke straathoek tegen en maakt een zeer herkenbaar geluid. Tui's fluiten op een robotachtige manier en doet denken aan R2D2 uit StarWars. Over malle robotachtige geluidjes gesproken. De stoplichten voor voetgangers maken hier niet alleen sneltikkende geluid dat we in Nederland gewend zijn als je mag oversteken, maar wordt vooraf gegaan door een hoge pfieuw. Het geluid dat kinderen maken als met een denkbeeldig pistool schieten. Je waant je in een ware videogame. 

In Nieuw-Zeeland rijden ze net als in Groot-Britannie ook aan de linkerkant van de weg. Dat is even goed opletten, maar ach daar wen je wel aan. Je zou denken dat het op de stoep niet anders is. In Nederland lopen wij in een drukke winkelstraat allemaal aan de rechterkant. Hier hebben ze dat nog niet bedacht. Iedereen loopt door elkaar heen en dat levert af en toe wat irritatie op, maar is ook wel weer hilarisch op sommige momenten. We zijn er nog niet helemaal achter of hier de toeristen of de Kiwi's zelf de schuldigen van zijn. Wat verder opvalt als je over straat loopt is de grote hoeveelheid opgesmukte (oftewel gepimpte) auto's. Doorsnee huismoeders rijden hier met blinkende chrome velgen en bumpers die over de grond schrapen rond alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Daarnaast lijkt elk huishouden tenminste een ute (joet) te hebben. Een ute is een kleine pick-up truck die hier niet alleen op het platteland gebruikt wordt. 

Ze hebben hier bijna geen snelwegen. Enkel rondom Auckland, Hamilton en Dunedin lijken de snelwegen enigszinds op wat wij gewend zijn. Alleen is de maximum snelheid slechts 100 kilometer per uur. Net als overal buiten de bebouwde kom hier trouwens. Dat betekent dat wandelaars, fietsers, vrachtwagens en auto's gebruik maken van een en dezelfde weg. Zonder fietspad! Dat is dus af en toe best gevaarlijk en het is grappig om te zien hoe iedereen hieraan zijn eigen draai geeft. Zo vindt de fietser dat de vrachtwagenchauffeur meer rekening moet houden met hun tijdens het inhalen en vindt de vrachtwagenchauffeur dat de fietsers aan de kant moeten gaan. Maar ieder nadeel heeft zijn voordeel, want als lifter kun je wel gewoon langs de 'snelweg' gaan staan om je rechtstreekse lift te pakken te krijgen. 

Wat wij ons in Nederland ook heel slecht kunnen voorstellen zijn de genaamde 'one-lane-bridges'. Dit zijn bruggen waar voortuigen uit beide richtingen een rijbaan moeten delen. Het komt hier dus aan op een stukje hoffelijkheid en af en toe een fikse dosis lef. Want niet zelden gaat een brug of een stuk weg een onoverzichtelijke bocht om en kun je dus niet zien of er verkeer van de andere kant aankomt. Deze bruggen bestaan voornamelijk omdat het goedkoper is om ze te bouwen en er hier lang niet zoveel verkeer is als bijvoorbeeld in Nederland. 

Kiwi's doen graag dingen zelf. Zo heeft de gemiddelde Kiwi sowieso een eigen groentetuin, wat beestjes rondom het huis en drie soorten afvalbakken om alles zelf te recyclen. Ook mogen ze graag zelf dingen bouwen waarvoor ze overigens graag spijkers gebruiken in plaats van schroeven. Huizen, schuurtjes, meubels, keukens en hekwerken, ze spijkeren alles zelf in elkaar. Het jullie dan ook niet verbazen dat de lokale 'Gamma's' gigantisch zijn. We zijn zelfs met een Zweedse backpacker tot de conclusie gekomen dat Nieuw-Zeeland het enige westerse land is zonder IKEA.

Hoewel de Kiwi's op dit relatief kleine eiland goed in staat zijn alles zelf te produceren, is alles hier ontzettend duur. Dat is overigens ook iets waar de Kiwi's zelf verbaasd over zijn. Ook de lonen zijn hier relatief laag, zeker in vergelijking met de grote broer Australie. Maar we denken inmiddels wel door te hebben waardoor dat komt. Duitse backpackers die we spraken, vertelden ons dat Kiwi's helemaal niet efficient werken. Werk dat voor vier mensen is bedoeld wordt door tien mensen uitgevoerd. En na de aardbeving in Christchurch schijnen ze liever na de volgende aardbeving alles weer op te bouwen, dan dat ze nu alles aardbevingproof maken. Als deze inefficientie overal zo werkt, snappen wij de hoge prijzen ineens wel. Maar ja, aan de andere kant hebben ze wel veel mensen aan het werk. Wat de supermarkten betreft, schijnt het daarnaast zo te zijn dat de drie grootste supermarkten in handen zijn van een en dezelfde eigenaar. Misschien een leuke uitdaging voor Appie en z'n prijzenoorlog?

Nieuw-Zeeland probeert zoveel mogelijk voor zichzelf te zorgen. Dit zie je ook goed terug in het nieuws. Ook de publieke omroep zendt hier een variant van Hart van Nederland uit. Het nieuws is voornamelijk lokaal, kleinschalig en emotioneel. Soms zie je wat over Australie of over de Polynesische eilanden, maar daar blijft het ook bij. Het is een hechte gemeenschap en in tegenstelling tot Australie met de Aboriginals, hebben de Maori een duidelijk stem in de Nieuw-Zeelandse gemeenschap. In veel musea valt het op dat de taal van de Maori bij beschrijving vaak als eerst worden afgedrukt en daarna pas de Engelse vertaling volgt. Dit getuigt van grote nationale trots die bijvoorbeeld ook is terug te zien in de traditionele 'Haka' bij aanvang van de rugbywedstrijden.

Over rugby gesproken, het is de nationale sport van Nieuw-Zeeland. Dat was niet nieuw voor ons. Maar wel nieuw voor ons was 'Sevens'. Dit is een afgeleide van rugby alleen dan met 7 spelers. Ieder jaar is er in Wellington een meerdaags toernooi waarin teams over de hele wereld meedoen (wij kunnen dit vast niet). De traditie bij dit toernooi is dat iedereen verkleed naar het stadion komt, een soort carnaval dus. Een Oostenrijker vertelde ons dat hij niets van de wedstrijden had gezien omdat hij het te druk had met bier drinken en naar de mooie vrouwen kijken. Jammer dat we net een week voor de aanvang van dit toernooi Wellington hadden verlaten.

Ook in Nieuw-Zeeland is het gesprek van de dag altijd het weer. Waar we dachten dat 'niets zo veranderlijk als het weer' gold voor Nederland, is dit pas echt van toepassing op Nieuw-Zeeland. Als je 's ochtends de gordijnen opent is het vaak grijs en bewolkt maar rond de middag schijnt bijna altijd de zon. En deze schijnt hard, want de ozonlaag schijnt hier flinterdun te zijn waardoor je binnen 8 tot 12 minuten kunt verbranden. Ook de maan is superfel, het lijkt wel alsof er iemand een gloeilamp in heeft gestopt. Maar over het weer hoor je ons uiteraard niet klagen, want wij zijn al lang blij dat we amper een druppel regen hebben gezien. Maar als je de boeren zou vragen 'how are you going?' (dat zeggen ze hier allemaal, en dat is een beetje raar) dan zouden ze het liefst de komende drie weken stortregen hebben. En ook dat vinden wij goed, want dan zitten wij al lang en breed in het zonnige Australie!

Reacties 4

j;lenting,0ma 02-03-2013 11:38

Hallo Laura en Thomas, Wat een gezellige mail echt een verhaal van een journalist.Jullie zijn al in Australie als je dit leest maar ik wil jullie nog een heel mooie verdere vakantie wensen en kijk uit naar de volgende verslagen.Ontvang de lieve groetjes van OmaLenting.

Opa Raukema 04-03-2013 15:41

Bedankt voor jullie mooie brieven.Het zit er in Nw. zeeland al weer op. Als ik dit lees zijn jullie al in Australie. Ik breng mijn hele familie weer op de hoogte van de stand van zaken , wat erg op prijs wordt gesteld.. Groetjes van mij en Fokje en nog veel plezier in Australie

jan en stiny 04-03-2013 17:13

Hoi Lau en thomas
8 wk al weer voorbij.Warstaan jullie te wachten in autralie
In nwz veel gelerd. oa.verven shuren en onkruyid wieden
Je kan het ook in NL in praktijk brengen
Ons adres is jullie bekend
Veel plezier en groetjes
J & S

Frans en Bouk 05-03-2013 16:21

He Thomas en Laura

Geweldig om jullie samenvatting over NZ te lezen.
Als ervaringsdeskundigen zijn wij natuurlijk reuze nieuwsgierig hoe jullie de ....no worries.... Mentaliteit in Australie gaan ervaren.
Wij zitten nu hoog in de bergen in Oostenrijk aan de apres ski.
Veel plezier daar... G,day mate!
Frans & Bouk

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer