Thomas en Laura in the big Citi

Na een korte, comfortabele vlucht - Thomas kon niet eens zijn James Bond film afkijken - kwamen we rond 8 uur in de avond aan in Sydney. Het warme, grote, drukke Sydney. Want dat is wel een heel groot verschil met Nieuw-Zeeland hoor. We beleefden een ware cultuurschok.

We hadden een hostel middenin het centrum geboekt. Bij aankomst bleken ook de Australische hostels van een iets ander kaliber dan die van de Kiwi's. Waar de hostels in Nieuw-Zeeland overwegend werden bevolkt door nerdy, vroeg slapende wandelaars, kwamen wij in Sydney in een waar partyhostel terecht. Nou zijn wij niet vies van een leuk feestje, maar de Ieren en Engelsen houden er toch een andere feeststijl op na dan wij. Ook onze kamer was niet veel soeps, een gemiddelde gevangeniscel in Nederland ziet er gezelliger uit. Je gaat natuurlijk niet naar Sydney om de hele dag in je hostel te blijven zitten, dus dat deden we dan ook niet. Er is genoeg te doen in deze wereldstad.

We besloten eerst maar even te gaan rondlopen en vooral Thomas keek zijn ogen uit naar de gigantisch hoge gebouwen. Al snel werd zijn aandacht getrokken door een paar grote zeilschepen die onderdeel bleken uit te maken van het Nationale Maritime Museum. Daar moesten we dus naartoe. We hebben een ware replica van de Endevour van Captain Cook van binnen mogen bewonderen. Onvoorstelbaar dat ze op dat soort bootjes de wereld ontdekten. Even onvoorstelbaar was overigens de tour door een onderzeeer. Wat een claustrofobische bedoening.

Natuurlijk konden wij ook de toeristische trekpleisters van Sydney niet overslaan. Zo zijn we bij het Opera House geweest en onder de Harbour Bridge door gevaren. We zijn ook nog een keer goed verbrand op Bondi Beach, een van de mooiste stranden waar we ooit op hebben gelegen. En verder hebben we onze dagen gevuld met nog meer andere toeristische dingen.

Daarnaast moesten we een bankrekening openen voor het geval we ergens een baan zouden vinden. Op goed geluk stapten we de Citi Bank binnen. We werden geholpen door een van Indiase komaf waarvan we nog steeds niet weten wat er slechter was, zijn Engels of zijn pak. Hij was in eerste instantie echter wel behulpzaam en loodse ons door het online registratieformulier. Dat was vlot geregeld. Nadat we onze handtekening hadden gezet, zei Sandip (want zo heette hij) doodleuk onze pasjes tussen 3 en 7 werkdagen naar ons hostel zouden worden gestuurd. Die tijd hadden wij niet want wij zijn immers aan het reizen. In twee dagen tijd zouden we verder reizen naar Canberra. Ook dit was geen probleem voor Sandip, de volgende dag zouden we tussen 3 en half 5 onze pasjes op kunnen halen in het filiaal. 

Wij volgens afspraak de volgende dag terug naar de Citi Bank. We zagen Sandip al een beetje schuchter kijken  toen we binnenkwamen en we wisten dan ook meteen hoe laat het was. Onze bankpas was nog niet klaar, maar hij zou er persoonlijk voor zorgen dat het morgen geregeld zou zijn. Jullie kunnen natuurlijk al op jullie klompen aanvoelen dat dat niet het geval was. Na ruim een uur gewacht te hebben en te hebben gedreigd met het opheffen van de rekening kregen wij zowaar na sluitingstijd nog ons pasje overhandigd. Het behoeft geen uitleg dat wij de Citi Bank aan niemand aanbevelen. 

Na het drukke Sydney namen we de bus naar de hoofdstad Canberra. Deze stad wordt als de Aussie's zelf omschreven als koud en zielloos, en dat is ook wel een beetje zo. De stad is precies 100 jaar geleden uit de grond gestampt zodat men zo niet hoefde te kiezen tussen Melbourne of Sydney als hoofdstad. Canberra bestaat dan ook voornamelijk uit overheidsgebouwen en haar medewerkers. Daarnaast zijn er een heleboel gratis musea en wij houden van gratis, dus hebben we veel musea bezocht. Ook hebben we een kijkje genomen in het spuuglelijke parlement van Australie. 

Waar de gemiddelde backpacker Canberra maar saai vindt en het zo snel mogelijk weer wil verlaten, hebben wij ons hier prima vermaakt. We zijn dan ook 4 dagen gebleven. We hadden een fijn hostel dat ons een beetje deed denken aan Nieuw-Zeeland. Alleen was het er iets minder schoon en waren de mensen er iets luidruchtiger. Dit lijkt dan ook het grote verschil te zijn tussen Nieuw-Zeeland en Australie. En dat staat ons eigenlijk helemaal niet zo aan.

Na twee maanden bekroop ons al het gevoel dat dit niet veel beter kon worden en dat onze reis al af was. In Australie moeten we weer opnieuw het wiel uitvinden en we weten niet of we daar wel zoveel zin in hebben. De afgelopen dagen hebben we meerdere keren gepraat over het vroegtijdig vertrekken naar huis. Niet omdat we ruzie hebben, we vinden elkaar nog steeds heel lief, maar meer omdat we het reizen een beetje zat zijn. Iedere dag moet je opnieuw bedenken wat je gaat doen en waar je naartoe gaat en hoeveel geld je te besteden hebt. En dat is soms best vermoeiend. Willen wij hier nog 2,5 maand blijven dan moeten we sowieso werken om hier langer te blijven, terwijl we dan nog steeds niet het geld zouden hebben om Australie te zien zoals we graag zouden willen. 

We hebben dan ook besloten om zeker nog een keer terug te komen en de rest van Australie te bewonderen, maar voor nu is het voor ons genoeg. We komen naar huis! Dus wie er zondagochtend 24 maart om half 7 niets te doen heeft, is van harte welkom om ons te komen ophalen van Schiphol. Nee, het is geen grapje. En nee, we zijn er ook niet zo verdrietig om, het is meer een opluchting.

De komende anderhalve week gaan wij nog genieten van Melbourne en gaan we via de Great Ocean Road naar Adelaide. Daar vandaan vliegen we naar huis via Kuala Lumpur, weer een nieuwe stempel in ons paspoort! De foto's van de afgelopen week staan overigens weer op Facebook, later volgen ze op de website. Of als we thuis zijn ;). 

Reacties 7

Tom 12-03-2013 11:25

Dat menen jullie niet?!? Jammer man, dacht nog wel 2,5 maand langer van je af te zijn :p komt in ieder geval mooi uit, geef namelijk 29 maart feest @ my place!! Tot dan en goeie reis terug! Grt T & S

rutger 12-03-2013 11:36

Omg! Jullie kunnen gewoon echt niet zonder mij!

Jan Lenting 12-03-2013 11:57

Jammer, maar een ervaring rijker en een illusie armer zijn jullie natuurlijk van harte welkom thuis.
Ik zal er zijn 24 maart 06.30 uur tot dan.
Groetjes
Jan en ook van Petra natuurlijk

j;lenting,0ma 12-03-2013 12:05

Hallo jongelui, Wat jammer nou dat het zo tegen valt daar, maar gelukkig kun je nog terug naar Nederland, je moet maar zo rekenen Het is nargens beter dan thoes, zeggen wij groningers dan altijd. Opa zei altijd het mooiste van weggaan is thuiskomen. Ik wens jullie dan alvast een goede vlucht en liefs van Oma Lenting.

Sanderrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr 12-03-2013 20:43

Ik zou zeggen een mooi excuus om malesie te verkennen! Stap uit in Kuala Lumpur en trek richting het noorden daar is het ook echt heel erg mooi .

Bouk 12-03-2013 20:46

Een beetje teveel van het goede reisleven.... nou ja, je bent jong en hebt nog tijd genoeg om Australie verder te verkennen. Het is echt de moeite waard, maar ik kan mij voorstellen dat je de overgang te shokking vindt. Goed hoor dat jullie dan je gevoel volgen en gewoon naar huis gaan!!

jan en stiny 13-03-2013 10:41

hoi
Ga nog de komende dagen genieten
Er zijn vast nog wel locaties die de moeite waard zijn
Groetjes
J @ S

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer