Van verwarrend Coromandel naar stinkend Rotorua

Onze vorige blog schreven we vanuit Coromandel Town van waaruit we via het noorden van Coromandel naar het oosten zouden rijden. Dit liep echter net even anders. Na dik twee uur prachtige kustweggetjes te hebben afgelegd op gravel (doodeng) kwamen we uit op een camping. En dat was het dan ook. De bedoeling was om het hele schiereiland rond te rijden, van het westen naar het oosten. Maar eenmaal bij de punt bleken we niet verder te kunnen met de auto. Dat hadden ze ons wel even eerder mogen vertellen. We moesten rechtsomkeert maken en met dezelfde prachtige uitzichten maar dit keer met een chagrijnig gezicht, twee uur terug rijden. En vanaf Coromandel Town namen we nu maar de 'snelweg' naar het oosten om uit te komen in Whenuakite waar we op een soort weiland hebben gekampeerd, een keer wat anders he. 

De volgende dag gingen we op zoek naar de oom van Jan Lubach die in Huntly woont. We hadden geen adres, dus dat was op voorhand eigenlijk al een onmogelijk verhaal. Helemaal toen bleek dat Huntly best een grote plaats was. De zoon van 'Oom Gerrit', Dicky, woont een paar plaatsen verderop en daar hadden we wel een adres van, dus zijn we op goed geluk daarnaartoe gereden. De straat waaraan Dicky woont stond aan het begin van het dorp al aangegeven dus dat was hoopvol. Echter hij woont op nummer 1799 en de straat begon bij nummer 1. Achteraf bleek dat de huisnummers een soort kilometerpaaltjes waren, oftewel, Dicky woonde bijna 18km verder. Nu is dat normaal geen probleem maar het benzinelampje begon halverwege te branden. En we reden steeds verder de onbewoonde wereld in. Eenmaal bij 1799 aangekomen, reden we tegen een gesloten hek met een dikke ketting op. We zijn nog wel naar boven gelopen om te kijken of er iemand thuis was, maar dit bleek niet het geval. Dicky was waarschijnlijk lekker met vakantie.
Na een half uur billenknijpen kwamen we eindelijk bij een plaatje met een tankstation: Raglan. We waren zo opgelucht dat we meteen maar besloten om daar te blijven. En de rest van de middag bij te komen in de zon. 

Inmiddels waren de 7 dagen met Mush verstreken en moesten we afscheid nemen. Zo gemakkelijk als we Wicked Campers de vorige keer konden vinden, zo moeilijk ging het nu. We hadden onthouden dat het bedrijf aan een zijstraat zat van de Great South Road ter hoogte van nr 720. Die Great South Road hadden we snel gevonden. Echter bij 720 aangekomen bleek de zijstraat verdwenen. We geen idee hoe dit kon. We zijn wel 3x heen en weer gereden toen Thomas op het geniale idee kwam dat de Great South Road wellicht door meerdere plaatsen liep en ze telkens opnieuw begonnen te tellen met de huisnummers. Zo bleek dat we drie plaatsen verderop eindelijk bij het juiste nummer 720 waren aangekomen. We leverden Mush schoon en wel in en namen de trein naar het centrale station van Auckland, Britomart. Daar hebben we nog het een en ander geregeld voor de rest van de reis in Nieuw-Zeeland. Zo hebben we een buspas gekocht waarmee we 35 uur met de bus kunnen reizen. Ook kunnen we hiermee de oversteek naar het zuidereiland maken. 

Na een overnachting in het centrum van Auckland hebben we om 8 uur 's ochtends de bus genomen naar Rotorua. We hadden het idee opgevat om in die regio te gaan WWOOF'en omdat we nog steeds niets van John gehoord hadden. In Rotorua hebben we contact gezocht met Gerry en Sally, ze vroegen ons om hen te mailen. Zo gezegd, zo gedaan en 's avonds kregen we een smsje dat we de volgende ochtend konden komen. Ze kwamen ons zelfs ophalen bij het hostel. Dat gaf ons de kans om in 1 dag nog Rotorua te bekijken. En dit lukte heel aardig omdat er niet super veel te doen is hier. Een ding is wel duidelijk, het stinkt hier. Het Rotorua-meer was ooit een vulkaan en er borrelt nog steeds heel veel zwavel naar de oppervlakte. Verder staat Rotorua bekend om de Maoricultuur. Maar deze lijkt ons vooral heel kitscherig en toeristisch.

Gerry en Sally zijn 20 jaar geleden geemigreerd vanuit Groot-Brittanie en wonen in een huis met prachtig uitzicht over het meer. Gerry is van oorsprong Schots en Sally Brits. Ze hebben een kleine boerderij met 2 koeien en 7 kalfjes. Daarnaast hebben ze enorm veel groente en fruit in hun tuin en houden ze bijen. Waar je als WWOOF'er normaal gesproken voornamelijk agrarische werkzaamheden verricht, zijn wij vooral aan het schuren en schilderen. Gerry en Sally hebben op hun land een cottage neergezet waar ze binnenkort willen intrekken en hier moet nog het een en ander gebeuren. Het grote huis moet klaargemaakt worden voor de verhuur. Dus wij helpen ze daarmee. 
In ruil daarvoor krijgen we een fijn bed en heerlijk te eten. Gerry en Sally hebben veel gereisd en dat proef je terug in het eten. Bijna alles wat we eten maken ze zelf. Zo bakt Sally elke dag vers brood :), jum. En vangt Gerry zijn eigen vis. Afgelopen weekend had hij 44 vissen gevangen dus je begrijpt wat wij deze week eten. Normaal gesproken zouden wij niet echt blij worden van iedere dag vis, maar deze twee kunnen echt koken als de beste. Kreeftensoep, Paella, Curry, Thaise Fishcakes, het kan ons niet gek genoeg. De lekkerste vis tot noch toe, Mau Mau. Deze week krijgen we waarschijnlijk ook nog konijn, want die loopt ergens op het land en vreet de groenten aan. Als Gerry hem ziet dan is 'ie de lul, want het geweer staat al klaar om hem af te knallen.  Zo gaat dat hier dus. De natuur is dichtbij en meedogenloos. 

We blijven hier nog tot maandag. Dan nemen we de bus naar Wellington, de hoofdstad. Daar schijnen nogal veel gratis musea te zijn, en daar houden wij van. Dus gaan we een paar dagen cultureel doen om vervolgens naar het Zuidereiland te reizen. We keep you posted!

Btw, zoals sommige van jullie misschien al gezien hebben, staan er foto's op Facebook. Het is wat lastig om de foto's te posten omdat niet alle computers onze kaartjes eten. We doen ons best om jullie van verse kiekjes te blijven voorzien.

Reacties 7

Opa Raukema 16-01-2013 12:48

Blij met jullie volgende brief. Zonder Tom-Tom gaat het leven toch wat moeilijker. Geniet van de belevenissen, ik geniet van het verhaal. Groetjes van opa en fokje

Jan Lenting 16-01-2013 13:39

Hé leuk om te weten. Goed onderdak dus. Hier begint de 11-stedenkoorts weer de kop op te steken. Hier elke nacht flink koud op dit moment tot wel -10c en dat blijft voorlopig ook zo. Geniet maar lekker verder.
Groetjes
Papa en Petra

j;lenting,0ma 16-01-2013 16:59

Wat gezellig om jullie verslag te lezen,in gedachten reis ik een beetje mee en zie jullie al op konijnenjacht, maar alles aanpakken daar leer je van en geniet vooral.Groetjes Oma Lenting.

Jolanda de Poel 21-01-2013 15:10

Wauw, klinkt allemaal heerlijk. Ik zit hier heerlijk tussen de sneeuwduinen pff. Enjoy!! X

jan en stiny 21-01-2013 18:38

hoi
Ik wist niet dat jullie als hobby verven en schuren hadden
Goed dat ik het weet
Je weet nooit
Hier ontzettend veel sneeuw. Al 2 x aan het sneeuwruimen
geweest. Kan weer opniieuw beginnen te ruimen
roetjes
J & S

Feike en Elleke 22-01-2013 00:40

SYLieve Laura & Thomas,
Vandaag hebben wij geprobeert jullie backpack avontuur te evenaren. Inclusief outdoor kleding en wilde dieren, jaja wij hebben zelfs al voor jullie alvast de eerste kangaroe gespot. Alleen dan in Artis met min 5. Zo te lezen beleven jullie mooie avonturen op het noorder eiland met de camper en tijdelijke job. Gaan jullie the Hobbit zelf ook nog opzoeken daar? We zijn benieuwd naar jullie verhalen op het zuider eiland. Geniet, geniet, geniet. Dikke kus, Feike en Elleke

Karina 23-01-2013 20:52

Superleuke verhalen en de foto's op Facebook zijn awesome! En leuk, dat WWOOF'en, goed bezig hoor (als dierenvriend hoop ik wel dat het konijn Gerry's geweer heeft weten te ontlopen). Genieten daar! XX

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer